اعظم سبحانی دوست و فریبا صمدی و غلامرضا زفرقندی از تهران
مقدمه:
اندوختن معلومات و گسترش پاسخ‌های معین، توجه به محصول و نتیجه، کم رنگ بودن نگرش و مهارت‌ها در تدریس، نوعی ایستایی و غفلت از قافله شتابان کاروان تعلیم و تربیت محسوب می‌گردد. در این مسیر برای پویایی در عرصه علم در سطح جهان باید دانش را معنا دار کرد. مهارتهای حل مسأله و تفکر نقاد، مهارتهای اجتماعی و زندگی را تبلیغ نمود و در حین آموزش باید ارزشیابی سوال محور، فرایندی و تحول آخرش را که شوق به دانستن را به ارمغان می‌آورد ترویج داد. با نگاهی اجمالی به تاریخچه‌ی نظام تعلیم و تربیت تطبیقی در می یابیم که تحول آموزشی ـ مهارتی در بسیاری از کشورها از نظام ارزشیابی آغاز و به دیگر مولفه‌ها سرایت کرده است.از نکات حایز اهمیت در امر ارزشیابی توجه به حیطه ی نگرش و عواطف فراگیران است که باید شیوه‌های کاربردی در سنجش و ارزشیابی دانش آموزان را در این بعد فراهم نمود. از کاربردها و ابزارهای مهم و اساسی ارزشیابی در راستای خدمت به آموزش می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
1- پوشه‌ي کار
2- تعیین تکلیف هدفدار
3- تحقیق و پروژه
4- بازخورد
5- آزمون‌های عملکردی
6- چک لیست ارزشیابی
در این مقاله بنا به اهمیت موضوع و کاربرد همه گیر تکالیف هدفدار در کلاس های درس به این مهم می‌پردازیم