پژوهش کیفی به فرضیه و نظریه ختم نمی شود. فرضیه نداریم، سوال داریم.
انچه در پژوهش به عنوان معنی استخراج می کنیم، برخاسته از تجربه های زیسته آدمهایی است که با آن موضوع سر و کار دارند.
تعمیم پذیری هدف پژوهش کیفی نیست، چرا که تعمیم پذیری شرط لازم تحقیق نیست بلکه ارزش افزوده بر آن است.
نهایت آمار در تحقیقات کیفی برای بیان اطلاعات دموگرافیک است. چه تعداد بودند.
میانگین هم نمی گیریم.
اصلا در پژوهش کیفی سخن بر سر بودن، نبودن یا چگونه بودن است نه چقدر بودن.
سخن بر سر چیستی و جرایی رخداد و پدیده است.
در پژوهش کیفی روایی و پایایی نداریم. می خواهیم ببینیم تا چه حد محقق به موضوع مورد نظر نزدیک شده است و تا چه میزان به فهم مشترک و همدلانه با جامعه مورد مطالعه رسیده است. ماهیت تفسیری دارد. محقق کیفی از جامعه مورد مطالعه می خواهد که تحلیل های او را تایید کنند.